OKUma! YAZma!

ben gider!

2009-12-07T13:11:00.000-08:00

işte hayatımın en merakla beklediğim kısmı geldi çattı...askerlik! evet bu haftasonu henüz adını bilmediğim askeri birliğe teslim olucam.bir kaç gün sonra açıklanıcak nereye gideceğim ve ben o günün ertesi günü oraya gitmek için yola çıkıcam.acayip bişey var içimde.gidip nasıl birşeymiş diye görmek istiyorum köpek gibi ama bi yandanda aşırı disiplinle nasıl baş edicem onu düşünüyorum.en basiti her sabah traş konusu ve en korktuğum şey "BAYAT EKMEK"...bu yaşıma kadar hiç yemedim diyebilirim ama orda mecbur yiicez aga ama nasıl yiicez aga yaa?!! mesela şu anda metallica dinliyorum ve o süreçte onuda dinleyemiicem galiba.alışkanlıklardan vazgeçme ve yeni alışkanlıklar kazanma yeri olarak görüyorum ben askerliği.aslında güzel bişey bi yerde...ha sakın askerlikten çekindiğimi yada gitmek istemediğimi düşünmeyin.çok gitmek istiyorum orda yaşamak istiyorum ama dedim ya burayı nasıl bırakıcam o uyuz ediyo beni.

1 aydır herkes bişeyler anlatıyo askerlikle ilgili.sadece babam bişeyler söylemiyo.galiba oda benim gibi ne olacağını olacakları görünce öğrenmek istiyo ve öncesini düşünmüyo...akışına bırakmış...en güzeli baba ;)

neyse fazla yazamiicam çünkü uzun süre yazamiicam yavaştan bırakmak gerek...blog sizlere emanet agalar..kime emabet? sizlere? sizler kim? kim sizler? askerlikte nesi? gerekSİZLER!!!

2009-11-15T15:03:00.000-08:00

uzatmışım ne güzel sakallarımı...güzel güzel oynuyorum böyle baş parmağım ve işaret parmağımın arasında sıkıştıra sıkıştıra...bura bura çekiyorum aşağıya doğru...kes allah kes kes allah kes kafamın etini yediler ulan! kesmedim tabii ki...yani en azından herkes dedi diye kesmedim...bu sabah bi uyandım sakallar batmaya başlamış suratıma...tahriş etmiş kızartmış güzelim cildimi...dedim heralde kesme vakti geldide geçiyor hacım...aldım makinayı elime girdim orman misali olan sakallarıma...şekil vermek hiç aklımda yoktu direk kesicektim hepsini...sonra bi bıyık bırakiyim lan dedim...sonrada bu çenenim altındaki cücük var ya onu bıraktım...mahoni gibi olmuştu ama güzel olmuştu lan komik gelmişti...ilk ev ahalisi gördü güldüler baya baya...sonra bahçeye çıktım kuzenlerde sevdiler...güldüler...aslında kendimi aleme rezil etmek değildi amacım ki öyle bi durum değildi benimkisi...biraz değişiklik olsun millet eğlensin bir diğeride sakallarıma bok atanlara "alın size daha beteri ulan..." demek istememdi...sakallarımı geri istiiceklerdi ama onlar çoktan lağımdaki dışkılara karışmışlardı bilem...bi kaç gün böyle geziyim diyorum...nasıl olcak bakalım...

bu arada evet resmi tuvalette çektim =)

müzik iyi be hacım!

2009-11-11T09:35:00.000-08:00

valla yaklaşık 7-8 ay olmuştu elektro gitar çalmayalı.hiç hemde.hatta case'in içinde dolapta duruyodu 2 teli kopuk halde.pedallarıda amfiyide kutulayıp kaldırmıştım.zaman yoktu çalmaya ama peki şimdi böyle olduysa niye zamanında o kadar yırtındım ben gitar öğrencem diye?niye parmaklarıma nasırlı olmaları için ısrar ettim?çokmu iyi çalmaya başladımda yani biraz ara veriyim dedim? yooo süper gitar çalamadım hiç bi zaman.ama çalıştım...

dün kuzeni aradım kanki gelirken bi elektro tel takımı al dedim ve aldı adamın kralı.neyse bahçede taktım telleri temizledim gitarı falan filan.pedalın ve amfinin tozunu aldım jackları bağladım yuvalarına.amfinin ayarları hala duruyodu hiç dokunmadım.pedalı bağlamaktan vazgeçtim sonradan amfinin gain sesi çok hoşuma gidiyodu ilk onu duymak istedim.neyse aldım gitarı elime akorunu falan hallettim.bastım distortiona...ne çalcam lan.parmaklarım gitmiyo resmen.bir iki bişeyler tıngırdattım ama yok parmaklarım resmen ihanet etti bana...yada benim gitara yaptığım ihanetin cezasıydı bu.onca gün orda durdu güzelim gitar ve ilk gitarım.uzun uzun çaldım valla aklıma ne geldiyse tüm gün evde olmanın avantajını iyi kullandım ve çalmak istediğim şarkıları tekrar tekrar gözden geçirdim.yavaş yavaş geriye dönüşüm başlıyo gibiydi.parmaklarım hızlanıyo ve çalmak istediğim şeylere klavyenin üzerinde hükmedebiliyordum.bi ton şarkı çaldım.3 tane tshirt değiştirdim terlediğim için.ama bıkmak duygusunu yitirmiştim resmen.parmaklarım yeter artık diye inliyodu ama yok! durmak yok! çal babam çal delüler gibi çaldımda çaldım...

sonra bi ara durdum aga! niye bu kadar ara vermişim ben bu güzelliğe dedim kendi kendime.bide sinir yaptım daha iyi gitar çalmam gerektiği için.gerçi bi mecburiyetim yok ama hani insan yapmak istediği şeyleri yapmalı ya...ben iyi gitar çalmak istiyodum ve bunun ne gerektirdiğini bildiğim için sürekli çalmaya karar verdim.artık akşamları eve gelince 2-3 saat gitar çalıyorum kulaklıklarımı takıp ve gerçekten güzel oluyo.öğrenmek istediğim şarkıları, onların sololarını çalmak için didiniyorum delü gibi.

neyse bi daha bu kadar uzun aralar vermek yok gitara...çünkü çocuklarım karşıma geçtiklerinde onlara kulağa hoş gelen şeyler çalmak isterim."ya baba bi siktirgit, ne lan bu, böyle gitarmı çalınır?" derse eğer, bana ben hem o gitarı kırarım, hem o çocuğu döverim, sonrada kendimi keserim...

ohaa mangaaa!

2009-11-07T15:05:00.000-08:00

oturmuşum evde mtv'ye bakınıyorum..avrupanın en prestijli müzik ödülü dağıtılıyomuş, hani bizde ufaktan müzikle ilgileniyoruz ya fal taşı gibi gözlerle izliyorum.foo fighters çıktığında farkettim ki bu adamları seviyomuşum o gece baya bi dinledim.neyse aslında türkiyeden tek grup olan mangayı bekliyorum.şu kadınlı madınlı şarkıları yüzünden pek ısınamadım hala ama son albümlerini severek dinledim uzun uzun..bide şu turntable'ı atsalar gruptan daha çok sevicem ama grubun torpillisi o eleman galiba..neyse sıra geldi manganında aday olduğu ödüle...tv'de manganın klip videolarını görünce bile bi acayip oldum ama bu adamlar 30 saniye sonra aday oldukları ödülü alıcaklardı..açıklama yapılacağı sırada hala yatağımda uzanıyodum çünkü bi ümidim yoktu açıkçası..heryerde favorilerdi ama ben hiç sanmıyodum..kazanan grup MANGAAAAA diye inlediğinde kolonlar "ohaaa mangaaaaaa aldı lan adamlar..." diye haburtadanak atladım yataktan ve tvye biraz daha yanaştım..mutlu oldum baya baya..elemanlar sahneye doğru yürünce milliyetçilik kanı damarlarımda voltayı bırakıp depar atmaya başladır agaa..kendi kendimi göt etmiştim resmen hacım..yok lan alamazlar derken yavrum benim be koydular çocuğu işte diye içlendim birden..ödülü aldı elemanlar bide konuşma yaptılar..gerçi konuşmada biraz zortlar gibi oldular ama normaldir heyecan adrenalin herşey tavan yapmıştır adamlarda..güzel oldu sevindim manganın bu ödülü almasına helal olsun..umarım daha iyi işler çıkartırlar..

gerçi şu turntable'ı çıkarsalar ne güzel olcak...

nereye bakıyor bu adamlar?

2009-11-02T16:05:00.000-08:00

etkiliyo insanı dimi? herkesin bakamadığı yerlere bakıyo bu adamlar, herkesin düşünemediğini düşünüp, herkesin dokunamadığı yerlere dokunuyolar...ve herkesin oraya bakmasına, onu düşünmesine ve oraya dokunmasına aracı oluyolar.herkesin düşündüklerini, beyinlerinin içinden geçenleri, kendimize söyleyemediklerimizi, gözümüzün içine baka baka bağıra çağıra milyonların önünde bize söylüyolar.bazen dank ettirip harekete geçirtiyolar, bazende mıhlıyolar oturduğumuz yere.genelde ulan ne yazmış adam helal olsun be dedirtiyolar, bazende of ulan allah belanı versin nasıl yazdın bunları...az bi zamanda hacım ne makara yapmış herif koptum diyosun.

ayrı bi dünyada yaşadıklarını düşünüyorum yada bizimle aynı dünyada yaşıyosalarda kendi içlerinde öyle bi yer olmayan bi yerde yaşıyolar bence.akıllarından geçip, kağıda döktükleri şeyler şaşırtıyo insanları...hani derler ya olm bunlar ayık kafayla yazılmaz diye.biliyoruz ayık kafayla yazmadıklarını zaten ama sonuçta bi insan evladı bunları nasıl yazar diye hep geçiriyorum aklımdan.kendim yazamadığım için kıskanıyomuyum diyorum bazen ama yoo aslında hiç takmıyorum bunu kafama.çünkü olmak istediğim kişi olmak istemedim hiç...saygı duyuyorum resmen ve kendimi şanslı hissediyorum...

deli gibi dinliyoruz hepimiz lan bu adamların şarkılarını.hatta dinlemeyi geçiyorum bu adamların şarkılarıyla hayatına yön veren yada hayatına son veren insanlar biliyorum.son verenleri biraz kınıyorum gerçi...bence bu adamlar bizim hayranlıkla takip ettiğimiz şeyleri yazmadan önce şöyle demişler kendi kendilerine...öyle şeyler yazmalıyım ki insanlar okuduklarında aptallaşsın, okuduklarında olm bunu ben yazmalıydım desin, isteyen gitsin kendini assın, isteyen odasının duvarına assın...

neyse şarkıları dinlerken bişeyler yazasım geldi.nasıl onlar yazdıklarını bizler adıyor ve bizi tanımıyorlarsa, bende bu yazıyı onlara adıyorum aga.nasıl onlar bizim onları dinlediklerimizi bilmiyosa, onlarda bilmesin benim bunları yazdığımı...galiba bi ucundan yakaladım bu adamları hacım...

Ortam Hatunu!

2009-11-01T12:38:00.000-08:00

çok konuşma, çok bilmiş,
etek boyun aklınla bir.

yok beynin, yok derdin,
sorsam adını düşünen sensin.

malsın sen, maldan öte,
eğil şimdi benim önümde.

ay ayol, ver git defol,
tık tık tık çık çık çık şimdi.

al verme, bak görme,
makyaj yap ben güzelim diye.

iş güç yok, karnın hep tok,
yüzsüzlükte sınırın pek yok.

şan şöhret, işte şehvet,
parket çarket yürü lan de get...

yuh ulan, bu kadarı fazla,
ortam hatunu bas git uzaya...

FUTBOL...

2009-10-27T16:28:00.000-07:00

1999 senesinde Beşiktaş'ın altyapısında çıktı ilk lisansım.öncesindede futbol okulunda 3-4 sene takılmışlığım var.ilk senemde her maçta oynadım, hatta gol attım attırdım falan filan.sonra bi hastalıktır, bi sakatlıklardır bırakmadı peşimi.zatürre geçirdim, kemikler kırıldı, dudaklar, kaşlar, kafalar yarıldı.öyle böyle uzun süreler uzak kaldım futboldan.tam düzeldik iyi olucaz derken hocalarımız verdiler lisansımızı elimize al bakalım evladım sen bu takımda daha iyi oynarsın dediler.aldık lisansımızı yeniköy spor kulübüne geldik.orda 4 sezon oynadım, ardında emirgan, reşitpaşa derken semtimizin bütün takımlarında oynamış bulunduk.en sonda gittik taaaaa anasının gözünde güzelcesporla anlaştık.ilk sene güzeldi para boldu, idmanlar, kamplar, galibiyetlerden sonra gelen pirimler falan herşey delü gibi güzel gidiyodu.taa ki son maçta türkiye finallerine gitmeyi kaçırıncaya kadar...bu sende güzelcesporda oynuyorum ama durumlar boktan.para yok transfer yok iki tane abimizin isteğiyle aralık ayındaki askerlik görevime kadar gidip geliyorum maçlara...

neyse futbol ya yazının başlığı şimdi hatırladım sametin futbol geçmişi değil...

şu futbol öyle bir oyun ki...öyle bi güzellik, öyle bir saçmalık, öyle bir delilik, öyle bir manyaklık yok aga.içinde herşeyden nasıl barındırabilir bir oyun? futbolda var işte abi, herşey var hemde...örnek mi? son maçta ağız dalaşına girdiğim ve sözde kariyerinin benim kariyerimi ezip geçeceğini söyleyen zavallı liberoya son dakkada atmış olduğum bacak arası.al sana intikam, sözle değil icraatle alınan intikam...örnek mi? attığımız gole bütün takımın sevinmesi, al sana takım ruhu arkadaşlık dostluk...örnek mi? kalecimizin malca yediği hatalı gole öfkeyle kin kusmak, nefret, adam öldürmek istemek, vurup kırıp geçirmek...örnek mi? yapılan hafif şarjla ve ufaktan bir tekmeyi, adeta geberiyomuşcana bi çığlıkla hakeme duyurmaya ve faul almaya çalışmak, sahtekarlık, kazanma isteği, nasıl olduğu değil sonucun bizim tarafımızda olmasının önemi, şerefsizlik...örnek mi? zamanında aynı takımda oynadığın arkadaşına rakip olmak, ne oldum değil ne olacağım diyebilmek...örnek mi? öz kardeşinin koruduğu kaleye gol atmak için yırtınmak, çabalamak ve sonucunda galip gelmek, iş başka arkadaşlık başa mantığı...

dahada sayardım ama uykum gelmeye başladı...demek istediğim futbol güzel oyun vesselam.seviyoruz çok seviyoruz futbolu.ama şu futbolu saha içinde değilde, saha dışında oynayanlar oluyor ya bazen, o zaman çok sinirleniyorum hacım...bırakın şu futbol amatör liglerdede, profesyonel liglerdede sadece sahaiçinde, o beyaz çizgilerin içinde 22 tane adam tarafından oynansın be...bırakında futbolun güzelliği, futbolun çirkin tarafını kamufle etmek için çabalamasın...rahat bırakın futbolun güzel tarafınıda, izleyende oynayanda zevk alsın şu oyundan...

seni seviyorum lan futbol...

biiiiiiiiiiippp!

2009-10-25T14:01:00.001-07:00

küfür edesim geldi bu gece...

biiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiippp!!!

ÇİNEKOP!

2009-10-22T18:53:00.000-07:00

son bir haftaya bakıyorum...bi işim yoksa alıyorum oltamı, kovamı, ıslak bezimi iniyorum sahile.senelerdir tanışıklığımızın olduğu, mahallemizin ve sahilin meşhur balıkçısı ramazan abinin balıkçı tezgahının oraya kuruyorum oltamı.sürekli o civarda takılan abilerle tanışmaya başladım.hepsi senelerdir balık tutan, işin erbabı ve görmüş geçirmiş makara abiler.içlerinden senelerdir göz aşinalığım olan ama bir türlü sohbet imkanı bulamadığımız abilerde var ki onlarlada tanışmış anlaşmış olduk bu çinekop sayesinde.oltalar denize bir çinekop uğruna sallanırken durmadan, kıyıda millet birbirine öyle bir sallıyor ki, denizdeki dalgayı bırakın, akla hayale gelmeyen bi makara dönüyo kıyıda.gülmekten oltanın ucuna bakmayı unuttum kaç defa.çay demleyen recep abimi dersin, aramızda 4 kişi olmasına rağmen sürekli denizin dibinde misinalarımızın çakıştığı kerem abimi dersin, hanımıyla orda bulunup sadece izleyip ve ona buna bok atıp ortama renk katan ercüment abi ve bilge ablamı dersin, ramazan abinin kardeşi, benle yaşıt olan geleceğin heykeltraşçısı(recep abi öyle diyo heykeltraşçı :) muratmı dersin, kuzenim feyzu abim ve onun tayfasımı dersin...hepsi birbirinden güzel insanlar ve biz bir çinekopun peşinde olta sallıyoruz sabahlara kadar.

durdum sordum bugün neden daha önce başlamadım ben bu işe diye? zamanım mı yoktu? yooo gayet vardı...bugünki kadar istemiyomuydum? evet galiba hiç bu kadar balık tutmayı istememiştim daha önce ve iyiki sahile balık tutmak için inmeye başladım.yeni insanlarla tanışıp, iyi vakit geçirmeyi bir kenara bırakıyorum.kendime zaman ayırmaya başladım.denizde bir tane çinekopun peşinde koştururken, aslında tedavi oluyodum bir nevi.koca denizde her bir balık yakalayışımda, biraz daha kafam rahatlıyodu.her balık çekişimde biraz daha itiyodum dertleri kendimden...

seviyorum lan seni çinekop...

NEFESsiz...

2009-10-18T14:50:00.000-07:00

bütün gün arabayla uğraşmıştık kardeşimle.bi kaç parça değişimi, bi kaç güzellik falan yaptık arabaya.akşam eve geldiğimizde vizyona yeni giren NEFES VATAN SAĞOLSUN filmine gidelim dedim kardeşime.gittik...

daha ilk sahnede vurmaya başlıyor beyninize beyninize.oturduğunuz koltuğu dar ediyor her sahnede resmen.milli duygulara sağlam bir kabartma tozu ekiyor film.diken üstünde izledim, film boyunca akıp giden resimleri.sahnelerde geçen her cümle, ağızlardan dökülen her harf, filmdeki bazı sahneler gibi tek tek deşiyordu beynimi.öyle sahneler vardı ki, yutkunamadım...göz damlalarının akması için dışarı verilen ufak hortumcuk var ya, işte ordaki bi kaç damlaya dışarı çıkmamaları için sağlam bir fırça kaydımda durdular oldukları yerde.durdum sordum kendi kendime hacım...bütün gün arabayla uğraştık, adamlar dağlarda nelerle uğraşıyorlar!

çok soru soruyorum bu gece kendime aga çooook...

ota-boka hayranlık duymaya başladık...

2009-10-13T16:04:00.000-07:00

hayranı ol...son zamanlarda en nefret ettiğim, bir zorunlulukmuş gibi önümüze zort diye çıkan durum-i vakka(durum-i vakka neyse anlayın siz işte).sevmiyorum orda "hayranı ol" yazan ikoncanı.belki o kişiyi seviyorum ben ama hayranı değilim.hayatımda olsada olur olmasada.niye hayranı oliyim ki? güzel şeyler yaparsa okurum, dinlerim, izlerim, katılırım ama hayranı olmam hacım...

gece gece neden bana böyle bişey geldi anlamadım ama sinirleniyorum böyle şeylere bacım napiyim...

seksenikiondokuz...

2009-10-13T13:15:00.000-07:00

yenal saral diye bi adam var şimdi.bi 4-5 senedir tanıyorum ama hiç yüzyüze görüşmüşlüğümüz yok bugüne kadar.gel gelelim en başından beri ben bu adamı bi sevdim bi kanım ısındı sormayın gitsin.isminden kaynaklanan bişeymi bilmiyorum ama bu yenal abi harbiden adamın kralı denen kişilerden biridir...

benim diyeceğim, bu adam kendi blog sahifesinde( anasahife :) kendi akrabalarına, arkadaşlarına yazılar adıyo.yorumlar yapıyo, yeri geliyo sallıyo, makara yapıyo onlarla.baktım kimse yenal saral hakkında yazı yazmıyo.onu konu etmiyo hiçbir yazısına.dedim bu açığı biri kapamalı.he bu benim üstüme düşen bi görevmi bilmiyorum ama yenal abimi blog sahifemde bir ağırlamak istedim.

www.seksenikiondokuz.com takip edin bu sahifeyi yenal abim çok güzel şeyler yazıyo burda...

bu arada şimdi aklıma bişey düştü.ya birisi benden önce davranıp yenal saral'ı bi yazısında konu etmişse?
olmasın öyle bişey lan, bu yaştan sonra kıçımdaki popolara benzemek istemiyorum =)

hız güzel şeydir...

2009-10-12T16:53:00.000-07:00

http://www.izlesene.com/video/facebookecadf02/1209521/&ref=facebook_title

Şu motoru kullanması ayrı bir zevk ama onu kayda alması, izlemesi, arka koltukta hiç bişey yapmadan o rüzgarla haşır neşir olmak çok daha zevkli be aga...

motorsuz günlerimiz çuvala girsin, hiç çıkmasın ordan emi

mutlu olun tamam mı?

2009-10-12T12:21:00.001-07:00

dün bi oynadık, bi horon teptik görmeyin bacılar.eve geldiğimde kıç popoma bile kramplar giriyordu.çünki 3buçukta tepecikte maç etmiş, tepecikten baltalimanına 23 dakikada gelmiş ve koştur koştur son sürat kuzenimin, dünyadaki 3.boyut olan evlilik projesine ilk ve son imzalarını attıkları kutlamaya yetişmiştim, son anda da olsa...takım elbiseyi çekmiş halde salona girdiğimde, bakışların birden üzerime çevrildiğini gördüm kalabalıkcana =P

neyse şaka bi yana kuzen elden gitti vallahide billahide.yıllarca gözümüzden sakındığımız, cananların cananı kuzenimi ellere vermiştik.eller dediğime bakmayın, damatta bizim memleketten onuda çok severek izliyoruz.anne tarafından tek kız kuzenim olan gelin ablamızı aslında düğünden önce biraz yalnız bırakmıştım.normalde kız alımı bilmem ne falan hep yanında olmamız gerekiyodu ama bizim bi öküzlüğümüz tuttu bi sığırlık bastı ki görmeyin.neymiş lig maçıymış çok önemliymiş derken kuzenin evden çıkışını, konvoyu falan hep kaçırdık...başlarda teyzeciğimden biraz tripler yedik haklı olarak.e kadın haklı aga.bi tane kızı var ve 3 erkek yiğenini o gün hep yanında ister tabi.biz naaptık? danalık yaptık, hatta dananın kuyruk sokumunun bile yapmayacağı şeyleri yaptık, dereden akıp giden dışkıların bile olamayacağı kadar pis olduk...

gel gelelim tatlıya bağlanmadımı olay? bağlandı tabii ama biraz burukluk var orada olamadığım için..neyse en kısa sürede 2 büyük rakı alıp enişteye ve teyzeye özür dilemeye gidicem...ama eminim ki hiç bişey teyzemin düğün sırasında yanağıma kondurduğu öpücüğün güzelliğini hissettirmiicek...

son olarak allah bi yastıkta yaşlandırsın denir demi...sonsuza kadar mutlu olun kuzen allah analı babalı büyütsün! yok be ne ana babası, onu demeye daha zaman vardı pardon...

seviyorum bu aileyi...

2009-10-09T18:18:00.001-07:00

Bahçe kültürü oldukça gelişmiş bi vaziyet halini aldı bizim ailede.yaz kış farketmeden bahçelerdeyiz sürekli.bugünde o günlerden biriydi ama bu seferki biraz daha güzel geldi bana.3 saatlik trafik işkencesinden sonra arabayı park ettim ve bahçeye doğru yol aldım.üst bahçeden kuzenlerin sesi geliyordu.her haftasonu olduğu gibi yine dev perde kurulmuş ve projeksiyonun mahareti ile doyumsuz biz PES2009 keyfi yaşanıyordu.hemen kendi el yapımımız olan şöminenin başına geçtim ve biraz ısındım.o ara maçlar yapılıyor, biralar yudumlanıyor, nargilenin dumanı ortama başka bi güzellik katıyodu...şöyle bi baktım etrafıma koskocaman adamlar ulan biri makina mühendisi biri inşaat mühendisi kimisi kuyumcu kimisi köklü bi şirkette yönetici bildiğin para kazanan işi gücü olan adamlar yani...oturmuşlar bi bahçenin içinde konsol oyunu oynayıp deli gibi zaman geçiriyolar...maçlar oynandı herkes nargilesini tüttürdü ve öyle bi an geldi ki...karnımız açıkmaya başlamıştı baya baya...tantuni fikirleri, kokoreç diyenler, midye dolma diyenler herkes bişeyler atıyordu ortaya.biz hem maç yapıp hem bu konuyu tartışırken, kuzenlerin en beceriklisi, elinden her işin top player geldiği kuzen vok tavanın içine biberleri doğramış ve buzluktan domates sosunu almış geliyordu şömineye doğru...deli gibi yanan közün üstüne koydu güzelim vok tavayı...biberler cazur cuzur pembelik yolunda ilerlemeye başladı.abi naapıyosun demeye kalmadan gidin birinizi evden yumurtaları toplayın dedi...işte o sihirli kelime...melemennnnn..saat gecenin 2buçuğu ve şömine ateşinde patır kütür pişen biber ve domateslere selam duran yumurtalar...hepimiz oyunu nargileyi bırakıp şöminenin başına toplandık ve o kusursuz yemeğin pişmesini bekledik.zaman geçti ve o güzellik meydana çıkmıştı...15 adet yumurtadan yapılan devasa melemen kendi yapımımız olan eski dut ağacı yeni soframızda bize el sallıyordu...ekmeklerde ateşte ısıtıldıktan sonra tavanın içine saldıran 10 farklı el mıncık mıncık mıncıklamaya başladı tavayı..herkes o kadar memnunduki halinden melemenin 2buçuk dakikada sona gelmesine kimse üzülmedi...çok güzel olmuştu be abi odun ateşinde melemen..tavsiye ederim acilen...

bahçe temizliğimizi yaptık konsolu topladık evlere dağıldık...güzel bir eğlence gecesi daha bu satırları yazarken son buluyodu...seviyorum bu aileyi ben ya çok seviyorum hemde =) iyiki sizlerleyim ulan...

Velet'ler !!!

2009-10-08T14:35:00.000-07:00

Velet diyorum çünki gerçekten hepsi teker teker ayrı bir velet bu çocukların :)

ekşisözlüğe velet yazdığınızda neler mi çıkıyo karşınıza?

--4-5 yaşlarında olup sürekli ordan oraya zıplayan daldan dala konan, bir oturmayan, susmayı kesinlikle reddeden, susturulduğunda annesine şikayet eden, ikide birde hey yarabbim sen bilirsin dedirten ve inanılmaz derecede maymun iştahlı olan yaş ve çocuk gurubu. ilgi çekme hastalığı da cabası...

--kiclarinda motor oldugu sanilan ufak ve sirin yaratiklar. durdurulmasi imkansiz olup, insani kanser etmek icin ozel egitimlidirler. bacaklarindan tavana asmak ile tehdit edildiklerinde bile ee as nolcakki diyebilecek cesaret de sahiptirler.

yorumları okudunuz...işte bu tür çocuklarla geçen bir 2 ay yaşadım bu yaz.yaz okulunda tenis hocası olarak ilk tecrübemdi ve ben işe başlarken meslektaşlarıma gayet saftirik şekilde "lan olm ufacık veletler işte sus dersin susarlar, gel dersin gelir, git dersin gider, çocuk oyuncağı." dedim...dedim ve işe başlamamdan 10 dakika sonra nooluyo lan nereye geldim ben deyip az önce aklımdan geçenlerin boğazıma dizildiğini farkettim.bunlar çocuk diil resmen canavarlardı lan!

ne sustan anlıyolar, ne gelden, ne gitten, ne yapma etmeden...sabır sınırlarım öyle geliştiki onlarla çalışırken evde aç kaldığım zamanlarda bile eve yemek yapacak birinin gelmesini bekleyebiliyordum artık.sabır kası diye bişey olsaydı eğer vücudumuzda işte o kas tek başına bi üçgen halini alırdı vücudumda.

böyle böyle tam iki ay geçti veletlerle...

ama şimdi özlüyorum lan hepsini :/ son gün törenin yapıldığı anlarda çok mutluydum onlardan kurtuldum diye ama şimdi bi eksiklik oldu hepsi içimde ya...durup durup sabah 8de uyanıp işe gidicem diye fırlıyorum yataktan ama 3 saniye sonra aklım başıma geliyo ve dizlerimi göğsüme çekip büzüşüyorum yatağın içinde iyice.çok sevmişim ben bu veletleri be hacı...belki onlarda kendimden çok şey buldum sanıyorum ama bu sadece bi sanılgı değil...resmen onların içinde bir samet, sametin içindede hepsinden azıcık var yaw.

ulan çok özledim hepinizi ya gece gece aklıma düştünüz bak...keşke bi an önce "seneye" gelsede tekrar koşarak gelsem yanınıza...
çok özledim lan sizle tenis oynamayı...hepinizi çok seviyorum afacanlarım veletlerim benim...

hadi gelin biraz gülelim!? yada oturup hüngür hüngür ağlayalım ya!

2009-10-07T12:09:00.000-07:00

evde oturmuş televizyon izliyorum somurtkan bi halde.kumandanın program düğmesinde ileri tuşuna basan baş parmağım, mali diye tanımlanan mehmet ali erbil'in yeni programına denk getirdi kanalı.durup bi bakiyim dedim.kafasında panjur olan, elektrikli sandalyede oturan, bi kız bi oğlan ve onların yanında duran iki tane dışardan güzel, sexi ama salak olduğu belli olan manken hatun var...mali soru soruyo kim önce düğmeye basıyosa o cevaplama hakkı kazanıyo..ama cevabı yarışmacılar diil mankenler veriyo..yanlış cevap verdiklerinde yarışmacıları elektrik çarpıyo..işte olayda tam burda başlıyo abi..malinin soruları ve verilen cevaplar dumura uğrayıp gülsemmi ağlasammı diye düşündürdü uzun uzun...işte o replikler abicim.........

varan 1
mali sordu: ağırlık ölçüsü birimi?
manken cevap verdi: terazi !!!!

varan 2
mali sordu: kalbin aynası olan organ?
manken cevap verdi: ruh !!!!!

varan 3
mali sordu: avrupada bulunan ve türkiyeden başka t ile başlayan ülke?
manken cevap verdi: tokyo !!!!!!

şimdi siz söyleyin güliyim mi? ağliyim mi?

Sebep?

2009-10-07T11:41:00.000-07:00

Çağ paylaşım çağı abicim artık...ne yapsak videoya çekip orda burda yayınlıyoruz...ne yazsak ne okusak görsek hemen kendimizce bişeyler ekleyip paylaşıyoruz...

bende dedim ki; aklımdan geçenleri klavye aracılığıyla beyaz ekrana dökiyim...beni umursayanlarda canı sıkılınca okusun ama okurken canları sıkılmasın...gülmesinler beğenmeselinle belki ama yazıya başladıklarında yazının sonunu getirsinler yeter dedim...

bekleyip görücez demek isterim...